Kronolojik sıralamaya göre sırasıyla Friglerin, İskender İmparatorluğunun ve Bizanslılarin hakimiyeti altına giren Şaphane 1234 yılında Konya Selçuklularının topraklarına katılmıştır. Daha sonra Germiyanoğullarindan Osmanlı Sultanı Yıldırım Beyazıt’a çeyiz olarak devredilmistir.
1402 Ankara Savaşı'ndan sonra Germiyanoğullarinin eline geçmisse de 1429 yılında tekrar Osmanli İmparatorluğu topraklarina katılmıştır.Günümüze kadar (birkaç
günlük Yunan işgali hariç) yabancı işgaline uğramamıştır.
Zamanımızdan 500 yıl kadar önce bugünkü Şap sitesi yerinde yeni Kayran mevkiinde BONCUKTAŞ adıyla kurulmuştur.Evliya Çelebi “Seyahatnamesinde” bu köyün Şap sayesinde müreffeh bir hayat sürdüğü yazılıdır.
Tanzimat’a kadar “Şaphane-i Amire Müdürlügü “ adı altında doğrudan Saraya baglı olarak idare edilmiştir. Tanzimattan sonra Bucak statüsüne kavuşmuştur.
Cumhuriyet Döneminde Bucak olarak gördüğümüz Şaphane 19.06.1987 tarihinde çıkarılan 3392 Sayılı Kanunla ilçe statüsüne kavuşmuş, ilk Kaymakamın 26.04.1988 tarihinde göreve başlamasıyla fiilen ilçe olmuştur.
Düğün adet ve gelenekleri yıllardan beri değişime uğramadan devam etmektedir.
İlçe merkezinde her yıl Temmuz ayının ilk haftasında Kiraz-Vişne Festivali , Üçbaş Beldesinde Ağustos ayının ilk haftası Sarımsak Festivali tertiplenmekte,büyük katılım
ve coşku ile gerçekleştirilmektedir.
İlçe merkezinde, tarihi ve kültürel değeri bulunan Kocaseyfullah Camii
bulunmaktadır. İlçemizi ziyaret eden yerli ve yabancı misafirlerimizin ziyaret ettiği bu
ahşap mimarinin örneklerinden camimiz görülmeğe değer bir eserdir.
Çavdarhisar Adı ve Mitolojide Çavdarhisar: Çavdarhisar'ın tarih öncesinden 12. yüzyıla kadar adının Aizanoi, Aezani veya Azanoi şeklinde geçtiği bilinmektedir. Bu isimlerin kaynağı olarak ise farklı yorumlar getirilmiştir. Bu farklı yorumları sırayla inceleyelim. 1. Aizanoi adı Zan ismi Zeus'a tapanların şehri anlamına geliyor. Bilindiği gibi Zeus Babası Kronos'u öldürerek onun yerini almış bir elinde şimşeği barındıran göklerin efendisi olan Yunan Tanrısıdır. Olympos Dağının efendisi'dir. Bu arada Atina yakınlarında bulunan Olympos Dağının haricinde tarihte Bursa'daki Uludağ'a da Olympos adının verildiğini hatırlatalım. İşte bu tanrıya tapınan ve onun için bugüne kadar en iyi biçimde koruna gelmiş tapınağı buraya inşa eden geçmiş dönemdeki hemşerilerimiz buranın adının Azanoi veya Aizanoi olmasını sağlamışlar. Zeus'a tapınanların kenti olduğuna dair en önemli iddia Profesör Doktor Bilge Umar'ın Türkiye Halkının İlk Çağ Tarihi adlı kitabında bulunmakta.
Aızonaı anitk kenti bu ilçemizde bulunmaktadır.
Tavsanlı İlçesi,çok eski ve zengin bir kültürel yapı üzerinde yükselmiş,şirin ve sürekli ekonomik canlılığı ile hızla gelişip,büyüyen ilçelerimizden biridir.Bu ekonomik canlılığın belkemiği,kömür ve leblebidir.
Tavşanlı'nın çeşitli yerlerinde yapılan araştırmalarda elde edilen buluntular,tarihin kalkalitik çağda başladığını göstermektedir.Tavşanlı Belediyesi bünyasinde bulunan Tavşanlı Belediye Müzesinde de sergilenen,çeşitli kaliteli buluntular,neolitik,kalkolitik,eski tunç dönemlerinde,Tavşanlı'da ki zendin kültürün varlığını gözler önüne sermektedir.Tavşanlı'ya 5 km. uzaklıktaki Frig kaya mezarı bu bölgenin,FHRYGİA EPİCTETUS(küçük frigya)olarak adlandırılmasının işaret taşı konumundadır.Henüz bir kazı yapılmamış,Tavşanlı höyüğü ve yakın çevredeki üç höyük,Tavşanlı'nın tarihini ayrıntılarla aydınlatacak,kültür hazinesi olarak korunurken,dört önemli yerleşmenin göstergesi olarak beklemektedir.
Simav'da yerleşim tarih öncesi Frigler dönemine kadar ulaştığı sanılmaktadır. İlçemizde yapılan kazı araştırma sonuçlarına göre; Kalkolitik çağdan (İ.Ö. 5500-3500) günümüze kadar bir yerleşme alanı olduğu anlaşılmıştır. Simav adı Synaous'tan; Synaos da Luwice Anauwa'dan gelir. Anauwa'nın anlamı da "Göl" ya da "Tırmanış Yolu", "Yamaçtaki Yer" demektir. Anauwa büyük bir olasılıkla İ.Ö. 7. yy.'dan sonra Helanleşme döneminde değişime uğrayarak Synaous adını, diğer bir adı da Sim-ab "Sim (gümüş), ab (su)" hayat suyu anlamına gelen şimdi ki ismi Simav adını almıştır. Bizanslılarla, Germiyan Oğulları arasında savaşlara neden olan bu topraklar 14. Yüzyıl ortalarında Germiyan Oğullarına bağlanmıştır.
| Jeotermal Enerji ile Merkezi Isıtma Sisteminin başlangıcı 1985 yılından sonra Eynal Kaplıcalarında Belediye ve Özel İdarenin desteği ile M.T.A. Genel Müdürlüğü'ne açtırılan sıcak su kuyularının yüksek derece ve debide sonuçlarının alınması ile; Eynal Kaplıcaları'ndaki Otel ve Motellerde Türkiye'de ilk defa jeotermal enerji ile ısınma sağlanmıştır. |
|
|
Simav Jeotermal Enerji ile Merkezi Isıtma Sisteminin fizibilite raporu çalışmaları Mayıs 1989'da; kuyu üretim ve kabuklaşma, korozyon test ve projeleri 1990 yılında başlamış, 1991 yılında bitirilmiştir. 1992 Aralık ayında da sistem başarı ile işletmeye alınmıştır. EYNAL Eynal Kaplıcaları, Simav'ın 5 km. kuzeydoğusunda, Gölcük Dağının eteğinde yer alır. Simav-Emet asfaltı Eynal'ın yanından geçer. Simav Ovası'na hâkim bir noktada bulunan Eynal, yöredeki diğer kaplıcalara göre daha çok gelişmiş, büyük bir dinlenme merkezidir. Eynal Kaplıcaları'nda tedavi edilen başlıca hastalıklar şunlardır: 773-802 mg/lt toplam mineralizasyona sahip; akratotermal sular niteliğindedir. Hekim kontrolünde ve soğutulduktan sonra banyo uygulamaları şeklinde inflamatuar romatizmal hastalıkların kronik dönemlerinde; kronik bel ağrısı, osteoartrit gibi noninflamatuvar eklem hastalıklarının; miyozit, tendinit, travma, fibromiyalji sendromu gibi yumuşak doku hastalıklarının tedavisinde tamamlayıcı tedavi unsuru olarak, ortepedik operasyonlar, beyin ve sinir cerrahisi sonrası gibi uzun süreli hareketsiz kalma durumlarında hareketlendirme çalışmalarında, kronik dönemdeki seçilmiş nörolojik rahatsızlıklarda, cerebral plasy gibi hastalıkların tedavisinde rehabilitasyon amacı ile, Sinir sistemi ile ilgili organsal fonksiyon, stres bozukluklarında ve spor yaralanmalarında tamamlayıcı tedavi unsuru olarak şifa dağıtmaktadır. |
Yapı bakımından etkin bir tarihi yapısı bulunmadığından kesin bir tarihi gelişimi yoktur. Planlı bir kazı çalışmasının yapılmaması ve Gediz bölgesinde 3 Simav bölgesinde 2 antik kent kazılarına başlanmamış olması sebebiyle değişebilecek bir tarihi yapıya sahiptir. İl olarak ele aldığımızda;Ege Bölgesi’nin İç Batı Anadolu Bölümü’nde yer alan Kütahya, bilinen tarihi içinde Hitit, Frig, Roma, Bizans, Selçuklu, Germiyanoğulları ve Osmanlı Dönemi uygarlıklarıyla Türkiye Cumhuriyeti’ne ulaşmıştır. Buna rağmen çevredeki Arkeolojik buluntular ilin yerleşim tarihini çok daha eskilere, ilk çağlara değin götürmektedir. Pazarlar – Şaphane bölgesinde bugün de işletilen zengin maden yatakları dolayısıyla tarihin her devresinde ilgi görmüştür. Malazgirt Zaferi’nin ardından XI. yüzyılın sonunda Türk uygarlıklarıyla tanışan Kütahya, Germiyanoğlu Beyliği’ne başkentlik yapmış olup Osmanlı Devleti bu topraklar üzerinde kurulmuştur.Pazarlar aktif olarak bu coğrafya içinde yer almıştır. Ayrıca Kütahya “Türk ve dünya askerlik tarihi” nin en büyük zaferinin kazanıldığı yer olarak zengin bir kültürel mirasa sahiptir. Pazarların ; Gediz Muharebeleri. Uşak, milli mücadele hareketleri içinde aktif rol oynadığı ve Simav,Gediz ve Uşak üçgeni tarihinde yer aldığı söylenebilir.
Pazarlar geçmişten gelen tarıma dayalı sosyal yaşantıya sahip olma özelliğini korumaktadır. İlçemizde halkın %80’i tarım alanları olan Meyvecilik, hububat ve hayvancılıkta, diğer % 20’si ise çeşitli meslek gruplarında çalışmaktadır. Tarım alanlarında kadın ve erkek birlikte çalışmakta; kışın erkekler vakitlerini kahvehanelerde, kadınlar ise evlerde el halısı dokumacılığı ile geçirmektedirler.
Pazarlar'ın temel gelir kaynağı olan tarım alanlarından meyvecilik ve hububat geniş çapta yaygınlaşmaktadır. Özellikle son on yıl içerisinde büyük gelişmeler kat edilmiş olup, yılda on bin tona varan meyve üretimi (vişne, kiraz, armut, erik ve ayva) üretimi yapılmaktadır.